DE INGETOGENHEID VAN TRIJNTJE OOSTERHUIS

‘HET GAAT OM PUURHEID’

Hoe minder toeters en bellen, hoe liever. Trijntje Oosterhuis(32) zoekt de kern. Muziek zonder het spektakel van Total Touch. ,,Als ik beelden zie van de uitreiking van een gouden plaat, herinner ik me helemaal niet dat ik blij was. Het was tot nog toe de zwartste periode in m'n leven.''

Door Monique de Knegt

(GPD) - Het eerste teken van leven staat op haar nieuwste cd. Het hartje van zoontje Jonas klopt met de snelheid van een galopperend paard. ,,Hij zat nog in mijn buik toen ik zijn hartslag opnam. Leek me leuk voor later.''
Motherslove heet het lied dat gaat over onvoorwaardelijke liefde. ,,Ik ken het gevoel, ik heb het gehad van mijn ouders. Nu geef ik het. Dat is een heel intens gevoel omdat je doordrongen bent van de verantwoordelijkheid die je voor je kind hebt.'' ,,Ik denk de laatste tijd vaak aan de liefde die ik van mijn ouders heb gehad. Mijn vader en moeder scheidde van elkaar toen ik 5 jaar was, maar hun onvoorwaardelijke liefde voor ons was alles overstijgend. Ik woonde tot m'n zestiende bij mijn moeder, daarna om de hoek bij mijn vader. Toen we klein waren kwam hij ons ook wel instoppen voor het naar bed gaan of we maakten bij hem ons huiswerk.'' ,,Mijn ouders waren er altijd voor ons. Dat hebben ze goed gedaan. Van de andere kant denk ik; hoe konden ze anders? Hoe kun je niet van je kind houden? Het is zo vanzelfsprekend.''
Allesoverheersende liefde kan een mens ook kwetsbaar maken. Alleen de gedachte aan verlies kan al ondraaglijk zijn, maar de komst van Jonas heeft Trijntje niet zorgelijker of angstiger gemaakt. ,,Als ik Jonas nu zou verliezen dan denk ik dat de liefdevolle herinneringen aan hem groter zullen zijn dan de pijn van het verlies. Het ene jaar met hem erbij was ik zoveel gelukkiger dan de tijd ervoor.'' ,,Ik hoop dat ik zo met verlies kan omgaan, anders wordt het leven wel heel zwaar. Hetzelfde geldt voor mijn man. Wij zijn nu zeven jaar samen. Hij heeft me zó vervuld van liefde. Dat pakt niemand me meer af. Als hij er niet meer zou zijn, is het liefdevolle gevoel zoveel sterker dan de leegte daarvoor.''

,,Voordat ik met Sander was, ben ik echt depressief geweest. 23, 24 Jaar was ik. Ik had geen eetlust, maar stenen in m'n maag. Ik was altijd moe, ik had geen puf om aan de dag te beginnen. Het was tot nog toe de zwartste periode in m'n leven. Als ik beelden zie van de uitreiking van een gouden plaat herinner ik me helemaal niet dat ik blij was. Ik was heel ongelukkig, had alle wind tegen.'' ,,De relatie met m'n vriend eindigde, iets wat al veel eerder had moeten gebeuren, en de populariteit van Total Touch werkte verstikkend. Je wil dezelfde blijven maar dat lukt niet omdat je bekend bent. Je kunt wel normaal willen doen, maar mensen doen niet normaal tegen jou. Ik bouwde een schizofrene persoonlijkheid op, maar er was geen weg terug.''

EENZAAM
,,Al mijn vrienden waren werknemers. Als ik niet optrad, dan hield het voor hen ook op. Je hebt geen gelijkwaardige positie. Als je ook nog zo'n verhouding hebt met je broer, dan wordt het ongezond. Ik had niemand anders om op terug te vallen. Vroegere vriendinnen studeerden in Groningen of verbleven in het buitenland. Ik leefde in een heel klein wereldje. Ik denk dat we ons allemaal eenzaam hebben gevoeld. We waren heel succesvol, maar we hadden niemand anders.''
,,Nee, ik heb nooit naar pillen, drank of drugs gegrepen. Ik ben drie keer bij een psycholoog binnengelopen, maar daar had ik ook niets aan. Niemand kon mij helpen. Mijn ouders konden het ook niet bevatten. Op een gegeven moment durfde ik niet meer op te treden. Je schrikt en ik denk dat je lijf dat opslaat.''
,,Ik had hoofdpijn en ging hyperventileren. Ik liep aan de hand van m'n vader het podium op. Ik kan er nog heel verdrietig van worden dat ik me op die jonge leeftijd zo verschrikkelijk eenzaam voelde. Het heeft bijna twee jaar geduurd. Wat geneest een mens? Vertrouwen krijgen dat het ook leuk kan zijn, denk ik. En ik heb me toen losgemaakt van m'n broer.'' ,,Ik heb wel heel veel mensenkennis overgehouden aan die periode maar het gevoel van paniek en angst is nog zo op te roepen. Onveilig, dát was het… Als je nog even doorvraagt, ga ik huilen.''
Ze heeft nooit een lied gemaakt over die tijd. ,,Ik ben er nog niet aan toe, denk ik. Het is nog te overweldigend. Ik ken ook geen nummer dat dit gevoel aanraakt. Of misschien heb ik er nooit naar gezocht, uit zelfbescherming.''

INGETOGEN
Haar nieuwste album laat een mengeling horen van opgewekte en ingetogen liedjes. ,,Ik neig nu meer naar ingetogenheid dan naar het heel explosieve. De verdieping zit hem niet in het spektakel, maar in de zeggingskracht, de intentie van een liedje. Ik haal veel meer voldoening uit de essentie van een nummer dan de hele bombarie eromheen.''
,,Ik ben de krinkeltjes veel meer gaan doseren. Het gaat om de puurheid. Daarom vind ik de teksten zo belangrijk. Als het goed is, ontroert de tekst je zodanig, dat je het lied vanzelf goed gaat zingen. Sommige teksten, net als veel van die R&B versjes, krijg ik m'n strot niet uit.'' De teksten voor haar nieuwste cd schreef ze samen met de Amerikaanse Kit Hain en de Britse James Hallawell. ,,Ik maak ieder jaar een schrijfsessie-trip. Dan ga ik een week of tien dagen naar Londen of New York om liedjes te bedenken. In Nashville hebben ze een studio met tien kamertjes waar muzikanten samen met componisten liedjes bedenken.''
,,Het is weinig romantisch, maar als je met iemand in een ruimte gaat zitten, kan er zo wat ontstaan. Het moet wel klikken. Ik heb tien dagen met tien verschillende mensen samengewerkt en alleen met Kit Hain klikte het, daar is één liedje uit voortgekomen. Later is zij naar Nederland gekomen en hebben we samen nog twee nummers gemaakt.''
,,Ik oefende al thuis, maar heb nu op één verdieping een studio laten maken. Dat is tegenwoordig niet meer zo ingewikkeld. De alarminstallatie was duurder dan de hele studio bij elkaar. Nou ja, ik moet nog wel een paar cd's maken om de investering eruit te halen. Wij zijn geen miljonairs die achterover kunnen leunen.''
,,Aan een album verdien ik niets. Veertig procent wordt gedownload. Ik moet wel 160.000 albums verkopen wil ik nog wat verdienen. Artiesten die binnenlopen moeten meer dan 300.000 tot 400.000 cd's verkopen. Met met m'n eigen studio heb ik geen tijdsdruk meer van een gehuurde studio en ben ik dichtbij m'n kindje. Muziek heeft nog steeds een grote plek in mijn leven, maar mijn kind is natuurlijk belangrijker.''

AMBITIE
In het buitenland heet Trijntje Traincha, maar is ze nog tamelijk onbekend. ,,Ik heb geen buitenlandse carrière en maak me er ook geen illusies over. Voordat je een gevestigde naam wordt, moet je er heel veel geld insteken. Ik heb wel de ambitie om met grote musici op te treden.'' ,,Dat is het grootste voordeel van naamsbekendheid; dat je de gelegenheid krijgt om samen te werken met goede andere muzikanten, zoals Candy Dulfer en Toots Thielemans op m'n nieuwste cd, en eerder met Herbie Hancock, Al Jarreau, Andrea Bocelli. Door samen te werken met hen kan ik groeien en me verder ontwikkelen. Ik wil heel graag compacte en mooie liedjes zingen. Liedjes waarin je de kern kunt vatten in het eerste refrein.'' ,,Een liedje duurt maar drie minuten en daarin wil ik mensen tot ontroering brengen. Ik hoop echt dat ik ooit een album maak dat nooit uit de kast van mensen verdwijnt. Een cd waar je je aan hecht en naar teruggrijpt. Zoals ik dat zelf heb met albums van Stevie Wonder, Marvin Gaye, Anita Baker, Sting en Norah Jones.''
Een Motownmeisje dat vanaf haar veertiende de discomuziek zong die haar broer had gemaakt. Terwijl pappa als priester op de kansel preekte en mamma als violiste speelde in het promenadeorkest (,,van haar heb ik het vermogen gekregen gevoel in muziek te leggen), trad Trijntje op in rokerige kroegen en zaaltjes.
,,Op m'n twintigste moest ik een stemoperatie ondergaan. Er zaten poliepen op m'n stembanden omdat ik zes jaar lang over keiharde muziek had heengezongen. Daar heb ik wel van geleerd. Zingen is ook je beperkingen kennen. Ik mocht toen twee weken niet praten omdat de wond moest helen.'' ,,Als ik veel concerten achter elkaar heb, schrijf ik mezelf nog altijd stemrust voor. Dan praat ik gewoon een paar dagen niet. Ik doe weinig stemoefeningen, maar zeker zo belangrijke is een goede leefstijl. Niet roken en niet drinken, en je moet goed slapen! Slapen alsof het je werk is.''

PASPOORT TRIJNTJE
Trijntje Oosterhuis, geboren op 5 februari 1973 in Amsterdam.
Getrouwd met televisiepresentator Sander van den Eeden (journalist bij TV Noord-Holland) en moeder van Jonas.
Volgt het Montersorilyceum in Amsterdam. In 1988 vormt ze met broer Tjeerd de band Total Touch.
Van 1994-1996 reist ze de halve wereld over als zangeres in de band van Candy Dulfer.
Van 1996 tot 1999 behaalt Total Touch het ene na het andere succes. In het voorjaar van 1999 wordt de band op een laag pitje gezet en ontwikkelt Trijntje zich als solo-artiest. Ze werkt samen met grote pop en jazzmuzikanten en maakt vanaf 2001 verschillende theatertours.
In 2003 komt haar solodebuutalbum uit. Haar nieuwste album See you as I do ligt nu in de winkels.
Trijntje ontving in haar loopbaan platina, TMF-awards, een zilveren en gouden harp, een Edison en de pall Mall exportprijs. Ze is daarnaast ambassadrice van Unicef

SORRY BEATRIX
Het koninklijke huis is erg gecharmeerd van Trijntje Oosterhuis. Keer op keer wordt de zangeres door de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) gevraagd te zingen. Dit jaar werd ze benaderd om een lied te zingen als Nationaal Geschenk voor koningin Beatrix die haar zilveren regeringsjubileum viert. ,,Ik voldoe kennelijk aan het profiel; niet dom en onomstreden. Dit keer heb ik geweigerd. Straks word ik nog de zingende Maartje van Weegen…Sorry Beatrix, met alle respect.''
Trijntje zong op 1 februari 2002 op het Nationale Huwelijksfeest voor Maxima en Alexander het lied You're so beautiful van Joe Cocker. In 2003 en 2004 haalde ze samen met Janine Jansen en bandoneonspeler Carel Kraayenhof de hitlijsten met Nu dat jij hier bent, het geboortelied voor prinses Amalia.
Ze is bevriend met prinses Laurentien en prins Constantijn maar komt niet over de vloer bij de andere leden van het Koninklijke huis.

31 aug 2005 Monique de Knegt
‹‹ terug naar het overzicht